ΤΑΫΛΑΝΔΗ-ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΚΟΚ- KHAO SAN ROAD(..ΤΟ ΧΑΟΣ)

Τα αισθήματα μας ήταν ανάμεικτα, καθώς το αεροπλάνο απογειωνόταν και άφηνε την Ινδία πίσω μας. Απ’ τη μια χαιρόμασταν, που θα πηγαίναμε σε μια διαφορετική και εντελώς καινούρια για εμάς χώρα, από την άλλη όμως νιώθαμε στενοχωρημένοι, που αφήναμε πίσω, χωρίς να έχουμε χαρεί αρκετά την απίστευτη αυτή χώρα. Κρατώντας όμως στην άκρη του μυαλού μας την ευχάριστη σκέψη, ότι θα επιστρέφαμε μετά από 2 μήνες, αποφασίσαμε να συγκεντρωθούμε στα νέα δεδομένα, που διαγράφονταν μπροστά μας. Η ώρα κόντευε επτά το πρωί, όταν το αεροπλάνο μας προσγειωνόταν στην Βangkok. Είχαμε ήδη αποφασίσει, ότι θα πηγαίναμε να μείνουμε στον διάσημο khao san road***, για αυτό, αφού ξεμπερδέψαμε με την γραφειοκρατία του αεροδρομίου(διαβατήρια,visa κ. τ. λ ) και κάναμε συνάλλαγμα κάποιες ρουπίες, που μας είχαν περισσέψει, σε μπατ, πήραμε λεωφορείο, που θα μας άφηνε ακριβώς πάνω στο περιβόητο αυτό δρόμο. Μπορεί να ακουστεί αστείο, αλλά με τον «αέρα» της Ινδίας επάνω μας, αισθανόμασταν υπερβολικά άβολα, παρακολουθώντας τους πεντακάθαρους και ντυμένους στην τρίχα Ταϋλανδούς γύρω μας. Στην Ινδία δώσαμε ρεσιτάλ ατημέλειας αδιαφορώντας, μιας και συγκριτικά με την πλειοψηφία των Ινδών ήμασταν ίδιοι, αν όχι καθαρότεροι. Τώρα όμως ξεχωρίζαμε σαν την μύγα μες στο γάλα! Ευτυχώς το «μαρτύριο» έλαβε τέλος μισή περίπου ώρα μετά, αφού φτάσαμε στον προορισμό μας, όπου και μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Ο khao san road υπήρχε στο μυαλό μας σαν ένας από τους πιο απασχολημένους και πλημμυρισμένους από κόσμο δρόμος. Όπως αποδείχτηκε τελικά, αυτό δεν αποτελεί ψέμα, αλλά τουλάχιστον τις πρωινές ώρες, δείχνει εντελώς διαφορετικός, ήρεμος και γαλήνιος. Επιπλέον, οι απαίσιες μυρωδιές, που συνηθίσαμε, να μας κατακλύζουν στις ινδικές μεγαλουπόλεις ,είχαν παραδώσει την θέση τους σε κολασμένα ωραίες μυρωδιές φαγητού, που πήγαζαν από διάφορα «βρώμικα»(μπροστά στα βρώμικα της Ινδίας φάνταζαν πολυτελή εστιατόρια), διάσπαρτα και στις δύο πλευρές του δρόμου…. Και εκεί λοιπόν ….ναι, το μυρίσαμε!! Χοιρινό και μοσχαρίσιο κρέας, περασμένο σε σουβλάκια(όπως είδαμε στη συνέχεια), που ψηνόταν πάνω στα κάρβουνα!!Είχαν περάσει τουλάχιστον δύο μήνες, από την τελευταία φορά που μυρίσαμε και γευτήκαμε κάτι τέτοιο. Αν και έπρεπε να βρούμε δωμάτιο και να πάμε να πλυθούμε, το σώμα μας και κυρίως το στομάχι μας αρνούταν πεισματικά, να υπακούσει στον εγκέφαλο, οδηγώντας αναγκαστικά τα βήματά μας προς την «πηγή». Υπνωτισμένοι λοιπόν στηθήκαμε μπροστά από την καντίνα,..και φάγαμε σε λιγότερο από λεπτό 4 συνολικά σουβλάκια (τι ευτυχία!). Η όλη γιορτή συνεχίστηκε και αφού κλείσαμε δωμάτιο, παίρνοντας για πρωινό τηγανητά αυγά με…… μπέικον και τρίβοντας τα χέρια μας σαν τον Οβελίξ πάνω από ψημένα αγριογούρουνα. Το δωμάτιο ήταν εξαιρετικό, μα ταυτόχρονα πολύ πιο ακριβό σε σχέση με οτιδήποτε είχαμε νοικιάσει στην Ινδία(400 baht ή 10 ευρώ ημερησίως), κάνοντας μας να ανησυχούμε για το τι μέλει γενέσθαι αναφορικά με τα οικονομικά μας. Παρόλα αυτά όμως παραδοθήκαμε ψυχή τε και σώματι στις ανέσεις που μας προσέφερε(καθαρά σεντόνια, air condition, θερμοσίφωνο), σκεφτόμενοι ότι θα μέναμε το πολύ 4 μέρες. Με την πάροδο των ημερών εξάλλου συνειδητοποιήσαμε, ότι ο προϋπολογισμός των 10 ευρώ το άτομο ημερησίως φάνταζε κάτι παραπάνω από ουτοπικός. Γενικά οι τέσσερις μέρες στην Bangkok ήταν αρκετές, ώστε να «βγάλουμε» την Ινδία από πάνω μας και να επιστρέψουμε στα δυτικά πρότυπα διαβίωσης(όσο ήταν δυνατό, γιατί στην Ταϋλάνδη ήμασταν..) Πρώτα από όλα η νυχτερινή ζωή. Όπως προαναφέρθηκε, δεν νομίζουμε, ότι υπάρχει πιο «ζωντανός» δρόμος από τον khao san. Με τη δύση του ηλίου και μέχρι την αυγή της επόμενης μέρας, πλήθος ανθρώπων, όλων σχεδόν των εθνικοτήτων και όλων των επαγγελμάτων πλημμυρίζει τα στενά του. Οτιδήποτε μπορείς να επιθυμήσεις, μπορείς και να το αποκτήσεις, αρκεί βέβαια να διαθέτεις και το χρηματικό αντίτιμο. Το σκεπτικό των Ταϋλανδών στην bangkok, όσον αφορά τους τουρίστες, τουλάχιστον όπως το βιώσαμε εμείς, συνοψίζεται ως εξής: Έχε εσύ λεφτά(τουρίστας) και εμείς(Ταϋλανδοί) θα σου βρούμε έναν τρόπο, που θα σου αρέσει, για να τα ξοδέψεις. Να σημειωθεί, ότι πάνω στον ίδιο δρόμο μήκους ούτε ενός χιλιομέτρου βρίσκονταν περισσότερα από 15 atm για ανάληψη χρημάτων, καθώς και δύο χάρτες, που σου έδειχναν, πού υπήρχαν atm σε όλη την υπόλοιπη περιοχή! Στερημένοι λοιπόν από νυχτερινή διασκέδαση(στην Ινδία η ζωή ξεκινάει στις έξι το πρωί και τελειώνει στην συντριπτική της πλειοψηφία στις έντεκα το βράδυ) απολαύσαμε το να περπατάμε ελεύθερα, πίνοντας μπύρες, στα γεμάτα από κόσμο στενά του khao san, ως πολύ αργά τη νύχτα. Το δεύτερο βράδυ δε, ο βασιλιάς είχε τα γενέθλιά του(για όσους δεν γνωρίζουν η Ταϋλάνδη αποτελεί ένα, από τα τελευταία εναπομείναντα στη πράξη, βασίλειο, και ο βασιλιάς φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αγαπητός στο λαό, καθώς καλογυαλισμένες και στολισμένες φωτογραφίες του κρέμονται από παντού και παντού –σπίτια, μαγαζιά, δρόμους), οπότε η νύχτα μετατράπηκε σε μέρα από τα εκατοντάδες κυριολεκτικά πυροτεχνήματα, που φώτιζαν τον ουρανό για ώρες. Την ίδια στιγμή η Μέι Λί έκανε τα μαλλιά της κοτσιδάκια σε κάποιον πλανόδιο στο δρόμο, πράγμα που διήρκησε έξι συνολικά ώρες και κόστισε μόνο 800 bhat(20 ευρώ)!! Αξιοσημείωτη ήταν και η επίσκεψή μας στο aquarium της Bangkok, το μεγαλύτερο ενυδρείο της νοτιοανατολικής Ασίας, που πραγματοποιήθηκε κάποιο πρωινό. Μετά από πραγματικό άθλο για την ανεύρεση ταξί με τη σωστή τιμή, καθώς και το σωστό προορισμό, μιας και οι περισσότεροι δεν καταλάβαιναν καν τα αγγλικά μας(εδώ θα πρέπει να ειπωθεί ένα σχόλιο για τα αγγλικά των Ταυλανδών, λέγοντας, ότι προκαλώ τον οποιοδήποτε άπειρο Έλληνα-Ιταλό-Ισπανό, μιας και εμείς έχουμε την ίδια προφορά στα αγγλικά, να καταλάβει τα αγγλικά τους, χωρίς να υποθέσει πρώτα τουλάχιστον 3-4 διαφορετικές και άσχετες μεταξύ τους εκδοχές- και αυτό με μεγάλη φαντασία-), καταφέραμε να φτάσουμε στο τεράστιο πραγματικά εμπορικό κέντρο, όπου στεγάζονταν οι εγκαταστάσεις του. Στην πολύωρη παραμονή μας εκεί, είδαμε δεκάδες διαφορετικά είδη ψαριών, οστρακοειδών, όλα σε μέγεθος υπερβολικά μεγαλύτερο σε σχέση με τα αντίστοιχα της μεσογείου, καθώς και άλλα άγνωστα όντα για τις ελληνικές θάλασσες, θηλαστικά ή μη, όπως π.χ διάφορα είδη καρχαριών(έπονται φωτογραφίες). Τέλος, παρόλο που ήμασταν ενήμεροι, το σοκ δεν ήταν μικρότερο αναφορικά με την πορνεία, την μεγαλύτερη μάστιγα της Ταυλάνδης και ιδιαίτερα της Bangkok.Το να εκπορνεύει μία ενήλικη γυναίκα ή ένας ενήλικας άνδρας το σώμα τους με τη θέλησή τους, αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα τους, καθώς επίσης και ένα από τα αρχαιότερα επαγγέλματα. Η Ταϋλάνδη όμως δεν περιορίζεται σε αυτό, κάνοντας την ανήλικη πορνεία ανίατη επιδημία, που δεσπόζει πάνω από την Bangkok.Οι περισσότερες γυναίκες είναι ανήλικα κορίτσια (ακόμα και δεκατριών χρονών), λαθρομετανάστριες ή μη, που βρίσκονται εκεί παρά τη θέληση τους. Αν και ο βασιλιάς έχει επιβάλλει αυστηρότατες ποινές στη περίπτωση ,που συλληφθεί κάποιος, να ερωτοτροπεί με ανήλικες, οι ίδιοι οι Ταϋλανδοί το διαφημίζουν ξεδιάντροπα (είχαμε και προσωπική εμπειρία).

Αυτό το γλύκύτατο ψαράκι, είναι στην πραγματικότητα άκρως δηλητηριώδες. (lionfish)

Ο βασιλιάς σε όλες τις ηλικίες απεικονίζεται σε γιγάντιες φωτογραφίες στο εν λόγω πλοίο που παρελάυνει την μέρα τον γενεθλίων του με δεκάδες άλλα.